هیچ نباید بر دکتر روحانی خرده گرفت.این جماعت دنبال خالی کردن قر کمرشان هستند. فالیباف و جلیلی هم رای می آوردند و جشن می گرفتند، می آمدند و می رقصیدند. همان طور که رقصشان را از میتینگ های خیابانی احمدی نژاد 88 هم دریغ نفرمودند. این ها دنبال آویزان کردن خودشان از یک فرد هستند. حتی اگر آن فرد ، شیخ حسن روحانی جامعه روحانیت مبارز باشد. نباید این ها بین ما با رییس جمهور آینده فاصله بیندازند. این جماعت عددی نیستند.این ها تولیدات کارخانه ی کشف حجاب رضا خانند. نسل اندر نسل همین بوده اند عددی نیستند و فکر می کنند بی شمارند. جدی شان نگیریم. بالاخره درصد غریبی از این جامعه ی نفتی ما اینانند. باید باهاشان مدارا کرد و یادشان داد که خیابان های ایران جای رقص و شل و ول بازی نیست. باید تربیتشان کرد این مدعی های ادب و فرهنگ را. بهترین کسی هم که می تواند اصول اولیه ی زیستن در ایران را به اینان بیاموزد خود دکتر روحانی ست.
این ها نه اصلاح طلبند و نه اصولگرا. نه سلطنت طلبند و نه جمهوری خواه. فقط آزادی رقص می خواهند. مملکت را ازشان بگیر و بگذار برقصند؛ برایت سوت وکف خواهند زد، حتی اگر شیخ و عمامه به سر باشی. دکتر روحانی هم خوب می داند که اگر به اینان دلخوش کند و تکیه کند چهار سال بعد، همان اندازه رای خواهد آورد که شیخ مهدی کروبی آورد.
شیخ باید به فکر هسته ای و قیمت ارز و معاش و معاد ملت باشد و اگر دلبسته ی کسوتی است که به تن دارد، باید نهیبی بزند بر این صدم درصدهای مدعی بی شماری...