رله ؟

رله یک سوئیچ الکترونیکی که تحت کنترل سایر مدارات الکترونیکی باز و بسته می شود. در اصل سوئیچ با یک آهنربای مغناطیسی برای....

ادامه نوشته

نانوالکترونیک چیست؟

فن آوری نانو نقطه همگرایی علوم مختلف در آینده است. در این میان یکی از پرکاربردترین شاخه ها نانو الکترونیک می باشد. امروزه افزایش ظرفیت ذخیره داده، افزایش سرعت انتقال آن و کوچک کردن هر چه بیشتر وسائل الکترونیکی و به خصوص ترانزیستورها دارای اهمیت بسیاری است زیرا..........

ادامه نوشته

تولدت مبارک! اینترنت ۲۰ ساله شد

اگر شما هم اکنون در حال خواندن وبلاگ بچه های برق 89 دانشگاه شهید چمران  هستید به خاطر وجود اینترنت است. بیست سال پیش در چنین روزی با   تولد نخستین وب سایت دنیا توسط «آقای تیم برنرز لی» اینترنت به دنیا آمد.

فقط دو دهه گذشته. اینترنت با اینکه جوان است اما تاثیر شگرفی بر زندگی انسان ها گذاشته. به گونه ای که چند ماه پیش در سازمان ملل دسترسی به اینترنت به عنوان یکی از حقوق اساسی بشر مطرح شد.

حالا اینترنت دنیای دومی برای زندگی شده. مکانی که برای برخی افراد از دنیای واقعی نیز مهم تر است. بسیاری از کارها و شغل ها مستقیما به اینترنت وابسته هستند و تاثیر آن را بر هر گوشه از زندگی مان مشاهده می کنیم. تولد ۲۰ سالگی اش مبارک!

اینترنت بر زندگی شما چه تاثیری گذاشته است؟ 

منبع خبر

کشف اولین شواهد وجود مولکول اکسیژن در فضا توسط تلسکوپ هرشل

این روزها دیگر خیلی کم اتفاق می افتد، بشنویم دانشمندان می گویند که چیزی را در فضا برای اولین بار کشف کرده اند. اما ستاره شناسانی که با سازمان فضایی اروپا در رصدخانه هرشل همکاری دارند، دیروز خبر اکتشاف تازه و بزرگی را اعلام کردند. آنها تایید کردند که برای اولین بار مولکول های اکسیژن را در فضا یافته اند. ستاره شناسان حدس می زنند این اکسیژن به دلیل ذوب شدن آب یخ زده درون ذرات غبارهای فضایی توسط گرمای ستارگان نزدیک به این غبارها شکل گرفته باشد.

مانند همیشه هر کشفی، چندین و چند سوال مهم جدید را برای انسان ایجاد می کند. برای اطلاع باید بگوییم که دانشمندان هنوز مقدار زیادی مولکول اکسیژن که قابل توجه باشد پیدا نکرده اند. همچنین هنوز ایده ای در خصوص میزان اهمیت و ویژگیهای خاص مولکول های کشف شده ندارند و در حال تحقیقات بیشتر هستند. نکته آخر هم اینکه، مولکول های اکسیژن درون گرد و غبار سحابی Orion یا منظومه جبار در کهکشان راه شیری پیدا شده اند.

شرکت Foxconn یک میلیون ربات را جایگزین کارکنان خود می کند !

‏

فاکسکان شرکت بزرگی در چین است که محصولات الکترونیک بسیاری از شرکت های بزرگ دنیا را تولید می کند. در واقع محصولات مختلف سونی، اپل، ایسر، ایسوس، اینتل، نوکیا، مایکروسافت، اچ پی، دل و بسیاری دیگر از شرکت ها در نهایت توسط این شرکت تولید یا مونتاژ و تکمیل می شوند.

این شرکت بیش از ۹۲۰ هزار نفر کارگر و کارمند دارد و بزرگ ترین صادر کننده کشور چین به حساب می آید. میزان گردش مالی فاکسکان در سال گذشته میلادی حدود ۶۰ میلیارد دلار بوده است. ‏

حالا مدیریت این کارخانه تصمیم گرفته تا سال آینده ۳۰۰ هزار ربات را برای انجام دادن مراحل مختلف تولید و مونتاژ وارد کار بکند. قرار است تا سه سال آینده تعداد ربات های مشغول به کار به یک میلیون عدد برسد. این شرکت می گوید همین الان هم حدود ۱۰ هزار ربات انجام برخی از مراحل کار را به عهده دارند. ‏

‏

این شرکت طی چند سال گذشته از طرف نهادهای حقوق بشر تحت فشار قرار داشته است. آنها معتقد اند که فاکسکان کارگران خودش را به کار بیش از حد وادار می کند و حقوق و مزایای کافی در اختیار آنها قرار نمی دهد. ‏
‏
خبر خودکشی چند نفر از کارگران این شرکت طی چند ماه گذشته سر و صدای زیادی به پا کرده است. ربات به حقوق و مزایا نیاز ندارد و خودکشی هم نمی کند بنابراین به نظر می رسد این تصمیم جدید فاکسکان در راستای کمتر شدن این فشار ها هم بوده است. البته باید دید کارمندان آهنی چینی چند نفر از همکاران انسان خودشان را از کار بیکار می کنند. ‏

یک قدم بزرگ در دنیای ایمپلنت ها: تغذیه ابزارهای کاشته شدن در بدن با قند خون

‏

تامین انرژی از سوزاندن قند؛ این کاری است که موجودات زنده میلیون ها سال است آن را انجام می دهند، اما حالا دو پژوهشگر از فرایبورگ آلمان در نظر دارند از این تکنولوژی قدیمی خلقت در ابزارهای جدید هم استفاده کنند. به این معنی که ابزارهای پزشکی که در بدن انسان کار گذاشته می شود نیاز به باطری و شارژ نداشته باشند و از جریان خون انرژی مورد نیاز شان را تامین کنند. ‏
‏
آنها در نظر دارند روی سلولهای تولید کننده انرژی کار کنند که می تواند قند خون را با اکسیژن موجود در بافتهای بدن ترکیب کرده و انرژی مورد نیاز را برای گجتهای کاشته شده در بدن فراهم کنند. ‏
‏
تیم محقق برای اینکار می خواهد از واکنشگرهای پلاتینیومی استفاده کنند که نه تنها کارآیی بهتر و راندمان بالاتری نسبت به سایر انواع تولید کننده های انرژی دارند، بلکه مقاومت شیمیایی مطلوبی داشته و کمتر از سایر واکنشگرها ممکن است واکنشهای حساسیتی ایجاد کنند. ‏
‏
در صورت توسعه چنین ابزارهایی دیگر نگرانی از تامین شارژ باتری انواع ایمپلنتها یا از کار افتادن ناگهانی آنها موردی نخواهد داشت و تنها کاری که بیمار باید انجام دهد خوردن غذا است. همچنین نیازی به تعویض قطعات یا باتریها و دردسرهای ناشی از اعمال جراحی مربوطه نیز نخواهیم داشت. ‏

‏

بدون شک توسعه چنین ابزاری در آینده می تواند آغازگر سلسله ای از ابداعات جدید در زمینه ساخت ابزارهای کاشته شده در بدن یا اندام های مصنوعی باشد که با انرژی حاصل از قند خون کار می کنند. ‏