پروردگارا.........
پروردگارا..
بر من نظر كن..
اما نه به اندازه ي ارزش و لياقتم زيرا از آن بي بهره ام.
.
بلكه به اندازه ي عشقم ، به اندازه ي اشتياقم ، به اندازه ي نيازم
نه نياز به آسايش
نياز به رسيدن...
توجهم كن و فراموشم مكن
نه به اندازه ي عشق و نيازم زيرا بسيار ناچيز است
بلكه به اندازه ي كرامت و رحمتت
ياريم كن..
نه به اندازه ي استحقاقم ، بلكه به اندازه ي مهر و رافتت
اي بخشاينده ي گناهان
نبخشاي خطاي كوچكم را
زيرا بخشايشت گستاخم مي كند و به من جسارت انجام گناهان بزرگتر را مي دهد.
عذابم ده و مجازاتم كن
بسيار بيشتر از گناهم
اما بسيار كمتر ازخشمت
زيرا هنگام خشم رها مي كني مرا تا نابود شوم.
.
و هنگام خرسندي با مهرباني مجازات مي كني مرا كه تا فرصتي باقيست برگردم
تنبيه تو را بخششت مي دانم و آن را بسيار دوست مي دارم..
صبر ده مرا....بيشتر از دردم
و درد ده مرا....كمتر از صبرم
آنقدر بر صبر من بيفزاي تا غلبه كند بر هر دردي..
آنگونه كه حتي در دشوارترين لحظات قلبم آرام و خشنود باشد
خشنود باش از من
با آن كه مستحق خشمم
آمين يا رب العالمين...
+ نوشته شده در دوشنبه هفتم فروردین ۱۳۹۱ ساعت 13:30 توسط محبوبه حبیبیان
|